KATEGORIE WIEKOWE STOSOWANE W HOLLYWOOD

44e222b06158c38830983ae416ffe9c9(źródło)

Pamiętacie jeszcze te czasy, kiedy filmy puszczane w telewizji oznaczano w górnym rogu czerwonym albo zielonym kółeczkiem, ewentualnie żółtym trójkącikiem? Sposób wyjątkowo prosty na oznaczenie komu oglądać wolno, a komu nie; pal licho kształty, ale kolory były wyjątkowo intuicyjne. System miał niestety swoje wady. Z jednej strony na niewiele przydawał się osobom cierpiącym na daltonizm. Z drugiej – w dobie zabaw z gatunkami nie tak łatwo określić granice między poszczególnymi kategoriami wiekowymi.

W większości krajów, jeśli nie we wszystkich, uznano dzielenie filmów według kategorii wiekowych za dobry pomysł; swego czasu pisałam o kategoriach występujących w anime, a dzisiaj przybliżę wam pięć kategorii występujących w USA – G, PG, PG-13, R i NC-17.

Zacznę od tego, że – wbrew pozorom – Stany nie narzucają nikomu konieczności stosowania kategorii wiekowych. Nie ma na to żadnego prawnego wymogu, choć niektóre kina nie zgadzają się na wyświetlanie filmów bez kategorii, prawdopodobnie ze względu na ryzyko skarg i domagania się zadośćuczynienia (pamiętajmy, że w USA niejeden człowiek dostał wielkie odszkodowanie z absurdalnego wydawać by się mogło powodu, jak to, że na kubku z kawą nie było informacji o tym, że zawartość jest gorąca).

Jak już wspomniałam, w Stanach istnieje pięć kategorii wiekowych:

G (General Audiences) – to właśnie odpowiednik naszego zielonego kółeczka, które oznacza, że film nadaje się do obejrzenia przez wszystkich, bez wyjątku.

PG (Parental Guidance Suggested) – uznaje się, że w filmie mogą występować pewne kwestie nieodpowiednie dla dzieci, ale to rodzicowi pozostawia się ostateczną decyzję.

PG-13 (Parents Strongly Cautioned) – pierwsza kategoria, w której pojawia się wiek. Oznacza ni mniej, ni więcej tyle, że film może być nieodpowiedni dla nastolatków poniżej trzynastego roku życia. Decyzję po raz kolejny pozostawia się rodzicowi.

R (Restricted) – w filmie pojawia się zawartość przeznaczona dla dorosłego widza, więc na seans nie wpuszcza się nikogo poniżej siedemnastego roku życia, no chyba że przyszedł z rodzicem albo dorosłym opiekunem.

NC-17 (Adults Only) – film tylko dla dorosłych.

Produkcja może nie posiadać kategorii, wtedy podpisuje się go jako NR (Not Rated) albo UR (Unrated).

No dobrze, ale na jakiej podstawie dokonuje się przydzielenia filmów do poszczególnych kategorii? Wszystko zależy od czterech kwestii, które mogą zostać w filmie poruszone. Są one następujące:

1. Przemoc – im wyższa kategoria, tym więcej i dosadniej przemoc może zostać pokazana. Jej obecności niby się nie zakazuje w kategorii G, ale zazwyczaj występuje dopiero od kategorii PG wzwyż.

2. Język – mowa oczywiście o przekleństwach. W kategorii G często są łagodzone (np. zamiast damn mówi się dang – nie to samo, ale brzmi na tyle podobnie, że wiadomo, o co chodzi), w PG zazwyczaj używa się ich w niewielkiej ilości. Pojedyncze użycie mocniejszego słowa o tematyce seksualnej jest możliwe w PG-13, ale zwiększenie jego częstotliwości lub użycie różnych słów wymaga kategorii R. Istnieją jednak pewne wyjątki, o których na drodze głosowania może zadecydować Rada Ratingowa, jeśli uważa, że użycie mocniejszego słownictwa jest uzasadnione (np. w dokumencie o szkolnych bullies).

3. Narkotyki – jeśli w filmie pojawia się scena związana z zażywaniem narkotyków, film nie może dostać kategorii niższej niż PG-13. Od 2007 roku podczas ustalania kategorii bierze się również pod uwagę postaci palące papierosy.

4. Nagość – w kategorii G brak nagości i scen seksu, w PG i PG-13 może być ona ukazana wyłącznie przez chwilkę, a sceny seksu automatycznie klasyfikują film jako R lub NC-17.

Spójrzmy teraz na zarobki poszczególnych kategorii.

Udział w rynku każdej kategorii wiekowej w latach 1995-2017

Kategoria wiekowa

Ilość wyprodukowanych filmów

Całkowity dochód

Ilość sprzedanych biletów

Udział w rynku

PG-13

2 788

$95 603 840 255

14 313 397 772

47,12%

R

4 723

$55 097 669 274

8 730 668 168

27,15%

PG

1 288

$41 465 109 261

6 187 099 709

20,44%

G

336

$8 954 522 131

1 462 871 048

4,41%

Bez kategorii

4 564

$1 659 131 576

257 025 634

0,82%

NC-17

24

$44 850 139

8 398 057

0,02%

(źródło)

Pomimo tego, że filmów z kategorii R produkuje się niemal dwa razy więcej niż PG-13, to dochód tej drugiej grupy jest niemal dwukrotnie wyższy. Ma to w zasadzie dość prozaiczną przyczynę – niższy próg wiekowy pozwala obejrzeć produkcję znacznie większej liczbie osób. Dlatego też producenci, chcąc zarobić jak najwięcej, wywierają nacisk na twórców, by film został umieszczony w kategorii PG-13. To z kolei nie pozwala na dosadne ukazanie przemocy, scen seksu ani użycie mocnego języka, czyli zdawałoby się wszystkiego, czego dzisiejszy widz wymaga. Nieraz filmy są więc cięte i pozbawiane wielu scen, byle tylko upchnąć je w kategorii PG-13, co z kolei negatywnie wpływa na ich jakość.

Zapisz

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s