SŁOWNICZEK MANGI I ANIME

suz 1Sunako w wersji ludzkiej i w wersji chibi (zwróćcie uwagę na to samo ubranie);
(źródło 1, źródło 2)

O dziwo, wpis dotyczący gatunków mangi i anime, który miał być tylko uporządkowaniem informacji dla osób dopiero zaczynających przygodę z japońską popkulturą, nieprzerwanie cieszy się sporym zainteresowaniem. Postanowiłam więc napisać krótkie uzupełnienie, które chodzi za mną już od jakiegoś czasu. Wiemy przecież, że nie taki diabeł straszny, jak go malują, pora więc oswoić pewne słowa i skróty, niby angielskiej proweniencji, a jednak jakieś takie niezrozumiałe.

Ostatnio skupiłam się na wpisach dotyczących filmów i seriali, więc przerywnik w takiej postaci wydaje się w sam raz. Będzie mniej więcej alfabetycznie.

AMV (Anime Music Video) – odpowiednio zedytowane fragmenty anime, które – wraz z odpowiednio dobraną muzyką – stanowią pewnego rodzaju teledysk. Najczęściej posiadają jakąś myśl przewodnią, np. przedstawienie historii konkretnego bohatera albo relacji między dwójką postaci, zazwyczaj romantycznych (mowa o pairingach kanonicznych, jak i wszelkich bromansach, które zalęgają się w umysłach fanów). AMV robione są przez fanów anime, nie są więc zatwierdzone przez twórców ani nie mają celu zarobkowego.

Chibi to sposób rysowania postaci, która, choć dorosła, jest wielkości kilkuletniego dziecka. Nie jest to jej jedyna forma – zazwyczaj wygląda jak człowiek, tylko czasem przybierając formę chibi (albo na odwrót). Służy głównie do przedstawienia sytuacji humorystycznych lub uroczych zachowań bohaterek. Kojarzycie lokaja Tanakę z Kuroshitsuji albo Sunako z Perfect Girl Evolution? No właśnie. Rzadko zdarza się, żeby całe anime składało się z postaci chibi, ale będzie to miało miejsce chociażby w tegorocznym Hakuouki: Otogisoushi, które – jak podejrzewam – będzie składało się z kilkuminutowych odcinków. Chibi jest wyrazem uwielbienia Japończyków do wszystkiego, co kawaii (jap. słodki, uroczy), często tę właśnie wersję bohatera można znaleźć na różnego rodzaju gadżetach, np. brelokach.

Dōjinshi – japońskie fanfiki w postaci mangi lub powieści. Autorzy przedstawiają swoją wizję wydarzeń, historię miłosną dwójki bohaterów, crossovery międzymangowe i inne cuda-wianki.

Light Novel (powieść ilustrowana) – powieść zawierająca mangowe ilustracje. Podobnie jak mangi, często adaptuje się je na anime lub filmy tudzież seriale aktorskie (live action). W Polsce rynek LN jeszcze raczkuje, ale powoli zaczyna się to zmieniać. Najszerzej znanym tytułem wśród nie otaku, który został u nas wydany, jest chyba Na skraju jutra (tak, tak, to ta sama historia, co w filmie z Tomem Cruisem i Emily Blunt).

Visual Novel (powieść wizualna) – rodzaj interaktywnej gry komputerowej. Poprzez rozmowy z postaciami (wypowiedzi są głównie wyświetlane w okienku, czasem zatrudnia się też aktorów głosowych) podejmujemy decyzje dotyczące dalszych działań. W zależności od podjętych decyzji gra może zakończyć się innym rezultatem. Na podstawie Visual Novel powstają anime, źródłem są najczęściej odwrócone haremy, jak chociażby Amnesia czy Hakuouki (o obu pisałam przy okazji narzekań na główną bohaterkę).

OVA (Original Video Animation) – anime, które wydawcy rozprowadzają od razu na płytach DVD, pomijając wyświetlanie w kinach czy telewizji. Różnią się pod względem ilości i długości odcinków, często stanowią jedno- lub kilkuodcinkowy dodatek do anime dystrybuowanego w sposób zwyczajny. Można też spotkać się z terminem OAD (Original Animation DVD).

One-shot – jednotomowa manga przedstawiająca indywidualną historię, niezwiązaną z żadną inną serią.

Opening – pewien rodzaj teledysku, rozpoczynający każdy odcinek anime danego sezonu. Piosenka jest oryginalna i stworzona na potrzeby anime (często przez słynnych piosenkarzy lub zespoły), a sceny mają zazwyczaj na celu przedstawienie bohaterów. Na końcu każdego odcinka pojawia się ending. W przeciwieństwie do AMV są to oficjalne, zatwierdzone przez twórców części anime.

OST (Original Soundtrack) to zapis ścieżki dźwiękowej danego anime (ale nie tylko, bo można spotkać też OST filmu lub gry).

Seiyū – japoński aktor głosowy, który podkłada głos postaciom z anime i gier. Dubbinguje też produkcje zagraniczne.

To chyba wszystko. Jeśli coś pominęłam, dajcie znać, a chętnie uzupełnię.

Zapisz

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s